"Kapers op de kust" door Hans Meijer

Hoe breng je het schaakniveau van een land omhoog? Hans Ree schreef er in mei op de NRC website een column over met als titel Nederland missieland. Hij stelde dat we sinds Max Euwe als schaakland meetellen maar dat dit steeds vaker dankzij buitenlanders is. Genna Sosonko was de eerste die een verschil maakte. Een tijdje later gevolgd door Viktor Korchnoi, en weer wat later door Predrag Nikolic en Ivan Sokolov, maar voor hen was ons land meer een tussenstop. Daarna volgden Sergei Tiviakov, Tea Lanchava en Zhaoqin Peng en sinds kort Anish Giri. Er is echter niets nieuws onder de zon want in hogere zin zijn we allemaal buitenlanders. Ooit kwamen onze voorouders namelijk in wankele bootjes via de Rijn bij Lobith Nederland binnen en vanaf die tijd komen er in golven steeds schakers bij. Soms direct soms indirect. Het is in dit verband aardig te weten dat met een van de latere golven ene Ne(p)veu in een gammele koets vanuit Frankrijk halsoverkop naar ons land kwam en dat een van zijn nazaten nu een bekend Zoetermeers schaker is.

Ook in Bolivia wil men het schaken op een hoger niveau tillen en dat lijkt te gaan lukken want tijdens de schaakolympiade van Dresden 2008 week Andrei Volokitin (23) niet van de zijde van onze Gabriela Solis (22). Toen ik bij Gabriela hierover navraag deed toonde ze me trots een foto van haar nieuwe vriendje. Uiteraard ging ik Andrei meteen volgen. Bladerend in New in Chess trof ik hem als winnaar van het Young Masters toernooi in Lausanne op de voorpagina van NiC 2005/7 aan. Dit jaar werd hij in Wijk aan Zee vijfde in het Corus B en met vijf uit zes ging hij in maart flitsend van start tijdens het individuele Europese kampioenschap. Andrei schreef in een maitje dat hij zich prima voelde en in Cochabamba zagen Gabriela en ik hem al kampioen van Europa worden. Toen sloeg het noodlot toe en met een halfje uit vier belandde hij in de grauwe middenmoot. Deze klap heeft hij gelukkig goed verwerkt want tijdens het Europese teamkampioenschap dat begin oktober verspeeld werd sprokkelde hij twintig Elo punten bij elkaar. Met die punten erbij komt hij in de buurt van de magische 2700 grens die de elite van het mindere schaakvolk scheidt. Nog even en hij kan voor Bolivia achter het eerste bord plaatsnemen.

Zoals we allemaal weten maakt een zwaluw nog geen zomer zodat ik samen met Alfonso Ferrufino, de voorzitter van de Boliviaanse schaakbond, met het oog op de schaakolympiade van 2010 een lijstje opgesteld heb van schakende vrijgezellen waarop de jacht door onze Boliviaanse dames geopend moet worden. Op ons lijstje staan onder meer de namen van: Maxime Vachier-Lagrave (19), Fabiano Caruana (17), Hikaru Nakamura (22) en uiteraard Magnus Carlsen (18). Met hen erbij denken we dat Bolivia tijdens de schaakolympiade van 2012 een goede kans maakt op een medaille. Als Magnus lukt gaan we voor goud anders voor zilver of brons.

Ik zag het al helemaal voor me maar er blijken kapers op de kust te zijn. Wat wil het geval? Het was me al opgevallen dat er in de New in Chess van 2009/4 een foto stond van Loek van Wely (37) met twee bevallige dames uit El Salvador maar ik dacht toen nog dat dat toeval was. Ik rook echter onraad toen er in de volgende NiC door Loek gezinspeeld werd op weer een ontmoeting met zijn Facebook vriendinnen tijdens een toernooi in Chicago. Een bevestiging van mijn vermoeden dat er meer aan de hand was kreeg ik begin augustus toen Loek plotseling aan de zijde van WIM Lorena (25) en WIM Sonia Zepeda (28) tijdens een mega-simultaan in El Salvador opdook. Het definitieve bewijs leverde op 13 oktober de website schakers.info. Daar zag ik een foto waarop van Wely zijn vriendin Lorena in Oldeberkoop, tijdens de jaarlijkse sponsordag van het Remco Heitetoernooi, op het paard Loek helpt. Copieert men in El Salvador soms onze Boliviaanse schaakstrategie?

31 oktober 2009