Onlangs zag ik een interview met een KLM stewardess die ontslagen was omdat zij bij de lunch een glas wijn had gedronken. Dat zou geen probleem geweest zijn als deze lunch niet binnen een bloktijd had gelegen. Het is cabinepersoneel niet toegestaan een bepaald aantal uren voor aanvang van de dienst alcohol te nuttigen. Het zou trouwens ook geen probleem zijn geworden als deze faux-pas niet gemeld was door een oplettende collega. De stewardess werd ontslagen omdat zij de regels had overtreden. Het was maar een kleine overtreding: de bloktijd was nog maar net ingegaan en haar functioneren die dag is er op geen enkele manier door beïnvloed. Verder had zij een lange onberispelijke staat van dienst. Desondanks had de dienstleiding behoefte aan een duidelijk signaal aan alle medewerkers dat de regels streng worden gehandhaafd en vloog zij er uit.

Ik moest direct aan haar denken toen ik in een krantenartikel las dat een co-piloot van Transavia tijdens een vlucht in slaap was gevallen. Dat werd gemerkt omdat de piloot even een toiletbezoek had gebracht en niet meer de cockpit in kon. Het was een kort artikel naar aanleiding van een verslag van een onderzoek van de Onderzoeksraad voor Veiligheid. Bonken op de deur en oproepen via de intercom had de co-piloot niet doen ontwaken. De automatische piloot verzorgde de vlucht, verdere details ontbreken. Het verrassende zit hem in de reactie van Transavia. Deze firma gaat bekijken of er maatregelen zullen worden genomen. Kennelijk is in slaap vallen tijdens de dienst van een andere orde dan een glaasje wijn drinken voor de dienst. Dat laatste mag niet; het eerste kennelijk wel, althans er zal iets afgewogen moeten worden. Misschien lag de fout wel bij de piloot. Door te vergeten zijn collega wakker te maken toen hij naar het toilet ging. En dan treft de co-piloot misschien  geen blaam. Want dan heeft hij met toestemming van zijn piloot de ogen gesloten. Voor de piloot zijn er wel vast wel verzachtende omstandigheden: “zijn collega sliep kennelijk met de ogen open en daardoor dacht ik dat hij wakker was”. Wat trouwens ook nog kan is dat de KLM veel strenger is dan Transavia.  Als ik ga vliegen heb ik overigens liever te maken met een stewardess met een glaasje op dan met een koppel piloten dat om en om een stevige dut doet.  

In de Eucharistievering op de zondag van onze vakantie in Winchester zaten wij zoals altijd voor aan. Dat doen wij om maximaal van het koor te genieten. Bij eucharistievieringen in een Kathedraal  is standaard een batterij aan 'clergy' aanwezig, die ieder een deeltaak uitvoeren. Een van de priesters was de 'Dean' van de Kathedraal, de baas zo gezegd. Hij hoefde niet veel te doen, slechts de tweede bijbeltekst voorlezen. Zijn 'verger', een functionaris die alleen in de Anglicaanse kerk voorkomt, schreed statig naar hem toe om hem met een hoofdknik uit te nodigen naar de lessenaar te komen.
Wij zaten eerste rang en konden het tafereel prachtig volgen. De verger knikte een paar keer, geen beweging. Hij bleef prima in zijn rol door keurig te blijven staan. Het geluk was met hen, in die zin dat er naast de Dean nog een ander priester zat. Met een ferme por in zijn zij werd de Dean door hem uit de slaap gewekt en gezegd moet worden: hij was snel bij zijn positieven. En de rest liep op rolletjes.  

In mijn jeugdjaren bij DD was een markante verschijning de heer Jac. Levie. Hij zat vrijwel altijd op de zelfde plaats en omringde zich met rook en as. Hij had immer een stevige sigaar in de mond en dat leverde knoeiwerk op. Hoesten, veel as op het bord, dat er ook weer af moest. Eén keer zag ik hem in slaap vallen en viel de sigaar op zijn schoot. Grote consternatie natuurlijk. Het is de enige keer dat ik iemand tijdens het schaakspel in slaap heb zien vallen. Van het ingaan van de eeuwige slaap aan het schaakbord ben ik tot nu toe geen getuige geweest. Toen de Heer Levie jaren later aan het bord in de schaakzaal overleed, was ik lid van Promotie.