Verkiezingskoorts
Ruurd Kunnen - 06 March 2010
"Verkiezingskoorts" door Ruurd Kunnen Woensdag 3 maart 2010 9.06 uur. Breaking news. Balkenende, Rutten en Bos hebben al gestemd. Nooit is de berichtgeving over de verkiezingen inhoudslozer geweest dan de afgelopen twee weken. Er is al veel geschreven over politiek en media. Dat die twee onvoorwaardelijk tot elkaar zijn veroordeeld. Dat de politici er alles voor over hebben om op de televisie te komen en daarom van harte meewerken aan de infotainment die de kijkcijfers van de omroepen moet verhogen. De vergaderingen van de Tweede Kamer worden tegenwoordig 24 uur per dag rechtstreeks en integraal uitgezonden en de dames en heren parlementari?rs zijn zich er zeer van bewust dat zij acteren voor het oog der natie (lees: kiezers). Simpele gedachten en boude uitspraken zijn sterke inhoudelijke beschouwingen gaan overheersen. De Kamerdebatten worden gebeurtenissen ("events"), die je moet volgen (vroeger toen ik nog jong en mooi was heette dat "go where the action is"). Iedereen wil weten wat er aan de hand is. Twitter heeft zich ontwikkelt tot een onmisbare aanvulling op het beeld en geluid uit de vergaderzaal. De tweets van insiders (ministers, kamerleden, journalisten) vertellen je wat er buiten het bereik van de camera's en microfoons plaatsvindt. Al die informatie moet culmineren in een dramatisch hoogtepunt. Blijft dat uit, dan mislukt de event. Mislukte events zijn niet goed voor de media, noch voor de politiek. Zij worden daarom met zorg geregisseerd. Als een kabinet dreigt te vallen, wordt het televisieprogramma de hele avond door onderbroken door flitsen uit Den Haag waar een verslaggever bibberend in de koude regen vertelt dat een minister heeft getwitterd dat ze er nog niet uit zijn en dat uit een tweet van een andere goed ingelichte bron is gebleken dat het moeilijk ligt. Het journaal opent daarna met het nieuws dat de spanning voortduurt. Bewindspersonen die zich binnen het bereik van de camera's begeven, worden ogenblikkelijk belaagd door journalisten die hen confronteren met al dan niet correct geciteerde uitspraken van andere bewindslieden. Hoe nietszeggend en ontwijkend de antwoorden ook zijn, zij worden uitgezonden en becommentarieerd omdat het belangrijke ingredi?nten van de event zijn. Belangrijk onderdeel van een politieke media-event zijn ook de "debatten" tussen fractieleiders. Hierin worden steken uitgedeeld, klappen toegebracht, wonden gelikt en rekeningen vereffend. Het zijn fascinerende gebeurtenissen waarvan de helft onverstaanbaar is omdat iedereen zijn oneliners door de oneliners van de ander heen roept. "Mag ik even uitpraten, meneer ....?" "Ja, als ik klaar ben, mevrouw ....!" Na afloop stemt een panel van een paar honderd Nederlanders over de vraag wie het debat heeft gewonnen en met die uitslag wordt dan het volgende journaal geopend. Dat politici in verkiezingstijd simpele oplossingen voor eenvoudige problemen beloven, is zo oud als het algemeen kiesrecht. Dat de praktijk na de verkiezingen ingewikkelder is en het beleid daaraan moet worden aangepast, is eveneens een ervaringsfeit van vele tientallen jaren. Dat de oppositie zich daarover opwindt en desnoods zijn achterban mobiliseert hoort bij het spel. Nieuw is dat de media de regie zo nadrukkelijk in handen hebben genomen. De informatie via de televisie is voor veel mensen genoeg om hun stem te bepalen. Degenen die meer willen weten, hebben het moeilijker. Op de radio werd een man ge?nterviewd die de Kiezwijzer had ingevuld en tot zijn verbazing bij TON uit was gekomen. Hij had zichzelf linkser ingeschat. "Wat gaat u nu doen?", vroeg de verslaggever. "Ik moet me nog eens goed achter het oor krabben", antwoordde de man, "maar ik denk toch niet dat ik op mevrouw Verdonk ga stemmen." "Niet consequent?", vroeg de persmuskiet pesterig. "Lastig", aarzelde de kiesgerechtigde en volgens mij heeft hij toen besloten niet te gaan stemmen. Blijkbaar ontstaat er controle op de overeenkomst van innerlijke overtuiging en uiterlijk gelijk. Ik ben benieuwd bij welke partijen onze politici waren uitgekomen als zij de kieswijzer hadden ingevuld. Dinsdagavond is de ledenvergadering van Promotie. Het aantal leden is gestegen en er is vorig jaar een positief saldo geboekt van bijna 1.500 euro. Punt 13 (!): bestuursverkiezing. Alle aftredende bestuursleden stellen zich herkiesbaar. Geen van hen heeft campagne gevoerd, er is geen debat geweest. Er zijn ook geen tegenkandidaten. Dat wordt geen event. Ik verwacht omstreeks 21.00 uur het volgende breaking news: Het snelschaken bij Promotie is begonnen. |