Het bitterzoet van de overwinning
Ruurd Kunnen - 10 October 2009
"Het bitterzoet van de overwinning " door Ruurd Kunnen Magnus Carlsen heeft zojuist met 8 uit 10 het Pearl Spring grootmeestertoernooi in Nanjing gewonnen. Zijn TPR was 3002. Ongelooflijk. Volgens de statisticus Jeff Sonas was de hoogst behaalde toernooiperformance tot nu toe behaald door Anatoli Karpov. Die won Linares 1994 met 2899.
Ik denk dat Magnus zich na deze topprestatie heel erg lekker voelt. U kent dat gevoel ook wel, of misschien kent u het niet, dat gevoel van: h?, fijn, genieten, kriebels, ik wil eruit, wat zal ik gaan doen?
Een lastige vraag. Hij zit daar in het verre China. Met z'n vader. Met Topalov. Dan is de lol er gauw weer af. 1978. Vrijdagmiddag, de werkweek zat erop en het weekend stond te beginnen. In mijn Peugeot 304 scheurde ik over de Utrechtsebaan. Op de radio De Rock-'n-Roll-Methode, een programma van Felix Meurders. Deng deng, deng deng, deng deng, deng deng deng deng, "Nederland valt voor Blondie" schalde de stem van Felix en ik zette het geluid op zijn hardst. "Denis Denis" gilde Debbie Harry. Een prikkelende spanning trok door mijn lichaam. De avond kon nu al niet meer stuk. Op het moment dat ik de richtingaanwijzer aanzette om linksaf de Zuid-Hollandlaan op te draaien, sloegen de zekeringen van de auto door. Einde van de gelukzaligheid. Zo gaat dat bij ons. Hoogmoed of niet, in Nederland komt het altijd voor de val. Het premierschap is een van de zwaarste banen die we hebben. Na een week druk regeren kun je een beetje gezonde ontspanning best gebruiken. Daar is in principe niets mis mee, iedereen kent dat. Wat is prettiger dan op vrijdagavond na de ministerraad naar een receptie te gaan? Als minister-president ben je altijd welkom. Je zoekt het gezelschap van een paar mooie meiden, legt je hand quasi-nonchalant op een rug en laat die dan zogenaamd onbedoeld zakken om te kunnen genieten van de vrouwelijk bollingen die je tegenkomt. En dan even een zacht kneepje.
De volgende dag weet iedereen het. Het verhaal staat in geuren en kleuren in de krant en op de televisie wordt het in een kritisch discussieprogramma nog eens breed uitgemeten. Balkenende een billenknijper. Wie had dat gedacht?
Als hij eens lekker gaat racen op Zandvoort zijn de afkeurende commentaren ook al niet van de lucht. Je mag tegenwoordig helemaal niets meer. Een enkele keer win ik een mooie schaakpartij. Een Benoni lukt tegen een beruchte tegenstander wonderwel en ik zet hem mat. Ik voel me super. Terug naar huis zet ik de raampjes van de auto wijd open en de radio aan. Niet te hard, uit ervaring wijs geworden. En hoewel de weg leeg is, pas ik mijn snelheid aan, want juist nu ben ik kwetsbaar voor de verkeerspolitie die met geniepige apparatuur op nietsvermoedende burgers loert. Ik pas wel op - dat prettige gevoel wil ik nog een hele tijd vasthouden.
Dan zenden ze een liedje van Guus Meewis uit. Helaas. Daar is het mooiste mat niet tegen bestand. |
