Over een talentje dat vlinders in haar buik had
Ruurd Kunnen - 04 March 2006
"Over een talentje dat vlinders in haar buik had" door Ruurd Kunnen Over talentjes gesproken (column Manuel van 14 januari). Zoals bekend schaken ze als de beste maar zijn ze soms onvoldoende geconcentreerd. Als ze aan zet zijn gaan ze voor 100% in de stelling op maar als ze moeten wachten tot hun bedaagde tegenstanders eindelijk eens tot een zet hebben besloten, schieten hun gedachten en interesses alle kanten op. Volwassenen kunnen daarvan profiteren, zoals ik jaren geleden eens heb ondervonden. Mijn tegenstandster was een getalenteerd meisje dat er bovendien knap uitzag en zich in de belangstelling van een groot aantal jongens mocht verheugen. Deze jongens konden niet schaken (wat hen misschien extra aantrekkelijk maakte), en hielden zich voor het clubgebouw op. Door gepointeerd openingsspel (dat kunnen ze als de beste!) kwam mijn lieftallige tegenstandster al gauw beter te staan. Vervelend, maar nog vervelender was dat zij na elke zet naar de jongens voor het clubgebouw ging om haar opspelende hormonen de vrije loop te laten. Wat een plezier hadden ze daar! Het irriteerde mij mateloos. Zij speelde toch met mij? Meerdere keren moest ik haar waarschuwen dat zij aan zet was en dat haar klok al een tijdje liep. Dan kwam ze even kijken, deed een zet en ging gauw weer naar buiten, mij met een steeds rottiger wordende stelling achterlatend. Op een bepaald moment blunderde ik een kwaliteit weg. Ik zag het te laat. Het jonge talentje was nog buiten, bezig haar andere talenten te etaleren. Even overwoog ik om mijn zet terug te nemen, maar zoiets doe je zelfs in de meest netelige omstandigheden niet. Bovendien waren er meer mensen in de zaal en zou iemand het kunnen zien. Toen kreeg ik een briljant idee. Ik ging naar buiten en bood remise aan. "Goed" zei zij gretig, want nu had ze de tijd vrij voor de dingen die ze op dat moment veel liever deed. "Je stond best goed", zei ik, "en bovendien heb ik zojuist een kwaliteit weggegeven." Daar baalde ze toch behoorlijk van en ze ging zowaar mee naar binnen om naar de stelling te kijken. Haar vrolijke bui was plotseling over en de jongens hebben die avond waarschijnlijk niet veel plezier meer aan haar beleefd. Het talentje had de goede schaakgenen, maar is helaas niet doorgebroken. |