VREEMDE OORDEN , door Ruurd Kunnen

Wie mij een maand geleden had verteld dat in Nederland wedstrijden om het wereldkampioenschap ski?n zouden worden gehouden, had ik recht in zijn of haar gezicht uitgelachen. Maar op 25 en 26 oktober was het al zover: een wedstrijd om de wereldbeker snowboarden in Landgraaf. Het evenement speelde zich af in een overdekte kunstsneeuwhal. Je moet tegenwoordig niet te snel zijn met je mening, want de werkelijkheid is sneller. Ga maar na.

Dat zwemwedstrijden in overdekte zwembaden worden gehouden, vindt iedereen de normaalste zaak van de wereld, maar ooit was zwemmen een buitensport. In de tijd van Ard en Keessie werden schaatskampioenschappen vaak be?nvloed door het weer. Dat hoorde er bij en iedereen hield er rekening mee. Tegenwoordig wordt er geprotesteerd als er niet op overdekte banen wordt geschaatst. Nu vinden wij het nog de gewoonste zaak van de wereld dat voetbalwedstrijden in weer en wind buiten worden gespeeld, maar dat zal niet lang meer duren. Ajax en Vitesse spelen al in stadions die overdekt worden als het gaat regenen of vriezen.

En schaken? Schakers spelen in zaaltjes, zalen en sporthallen, in bedrijfskantines en tentoonstellingsruimtes. Ik heb wel eens in een parochiehuis gespeeld en in een toneelzaal. Soms is het er koud, maar soms ook bloedheet. Op gezette tijden kunnen schakers de neiging niet onderdrukken om op buitenissige plaatsen te gaan schaken. Als je in de trein of het vliegtuig zit is een zakschaakspel een prima middel om de tijd nuttig te besteden. Tijdens lange bootreizen zijn zelfs hele toernooien afgewerkt. Dat is nog vrij gewoontjes. Er bestaat een foto van Euwe die al watertrappelend in een zwembad een partijtje met Hans Kmoch speelt. Op verschillende pleinen in het land zijn schaakborden in de straattegels verwerkt waarop je met reuzenstukken kunt spelen, zoals op het Max Euweplein in Amsterdam (vlakbij de Jan Hein Donnerbrug).
Openluchtschaken is internationaal. Central Park in New York is een bekende schaakplek, evenals het Gorkipark in Moskou. Kasparov en Anand hebben ooit een match uitgevochten in een soort etalage op de Twin Towers (een groot gebouw dat vroeger in New York stond) en Timman heeft met Kasparov eens in de haven van Rotterdam een demonstratiepartij gespeeld. De stukken waren containers die met grote kranen moesten worden verplaatst. Het kan altijd extremer, dus dat gebeurt. Astronauten hebben in de ruimte geschaakt en kort geleden stond op de front-cover van New in Chess een foto van Pedrag Nikolic en Nick de Firmian, schaakspelend op het poolijs van Groenland.

Als je maar een bord en stukken hebt, dan kun je overal schaken. Dat moet ook de FIDE hebben gedacht. Het blijkt moeilijk te zijn om voldoende geld en sponsors voor het eerstvolgende wereldkampioenschap te vinden. Zo'n toernooi, waaraan zo'n 120 spelers meedoen, is erg duur en de FIDE zit danig in de financi?le problemen. Nu is men op het lumineuze idee gekomen om het toernooi in stukjes te knippen. Twee of vier knock-outtoernooien van 64 of 32 spelers en daarna een finale. Het is de bedoeling dat deze toernooien op verschillende plaatsen in de wereld worden gehouden, zodat de kosten kunnen worden gespreid.
Dat is wel erg simpel gedacht. Dat lukt zo niet. De FIDE moet zoeken naar bijzondere plaatsen, want alleen in vreemde oorden trekt het schaken nog zoveel aandacht dat er sponsors voor kunnen worden ge?nteresseerd. Ik stel voor: de trein Hoorn-Enkhuizen, het Anne Frankplantsoen in Eindhoven, het Torentje in Den Haag, de Neeltje Jacoba op het IJsselmeer en het wassen beeldenmuseum van Madam Tussaud in Amsterdam.
De winnaar mag tegen Kasparov om de wereldtitel spelen. Dat doen we aan tafel bij Barend en Van Dorp.