"Tuigschaak" door Manuel Nepveu

We kennen al heel wat varianten op het schaakspel, zoals daar zijn snelschaken, blitz, rapid, doorgeven, weggeefschaak. Iedereen met ook maar een greintje fantasie kan zijn eigen variant bedenken. Onlangs heb ik in een kwaadaardige bui een nieuwe (?) variant bedacht, een variant met een geschiedenis. Pardon? Ja, luister maar. De nieuwe variant is het zogenaamde "tuigschaak". We beginnen met de gebruikelijke opstelling, maar iedere speler heeft een extra stuk op zak, de tuigvlieg. De tuigvlieg is een smerig, geniepig kamikazediertje. Hij mag precies eenmaal worden ingezet en wel tegen ieder stuk hout dat zich bevindt binnen het gebied a3-a6-h6-h3 en dat daar langer dan drie zetten niet beweegt. De aanvallende tuigvlieg gaat samen met zijn slachtoffer in rook op en als Zijne Majesteit getroffen wordt is de partij ook nog eens meteen over. Het spel verkrijgt een eigenaardige dynamiek. Zo wordt het spelen van de Franse doorschuiver een zaak die flink uit de hand kan lopen en het is de vraag wie daar garen bij spint. De aanhanger van de Open Spelen die van een moedig speltype houdt zou tegen een timide tegenstander weleens in het voordeel kunnen zijn. Immers, hij zou tegen een voorzichtige en letterlijk op zijn tellen passende tegenstander een ontwikkelingsvoorsprong kunnen nastreven waarbij hij middels een stukoffer van het type tuigvlieg-slaat-stuk met de rest een vernietigende aanval zou kunnen krijgen. Ik vermoed langs deze lijnen denkend dan ook dat het in het geheel niet uitvoeren van pionzetten geen goede overlevingsstrategie is... En wat het eindspel betreft, het spelen van pionneneindspelen zou heel spannend kunnen worden wanneer de beide tuigvliegen nog op zak zijn. Kortom, het tuigschaak opent nieuwe en redelijk maffe vergezichten.

Hé Nepveu, geflipte mafkees, je zei dat dit een variant was met een geschiedenis. Hoe zit dat? Wel, terwijl ik dit schrijf is het begin mei. Ik ben natuurlijk een wereldvreemde schaker, maar ik volg het nieuws op televisie nog net wel. Voelt u 'm al aankomen, die geschiedenis dus? Nog steeds niet? Dan volgt hier nog een aanwijzing: ik heb erover gedacht om deze variant een wereldvreemde naam mee te geven: de Nedal Nib of de Amaso. ... Nee, toch maar niet...