Dichten
Theo Mooijman - 14 January 2012
"Dichten" door Theo Mooijman Een paar weken geleden las ik in de krant dat Tonnus Oosterhoff de prestigieuze PC Hooftprijs heeft gewonnen. Die naam kende ik wel, maar niet als dichter. Wel als schaker. Van van der Linde uit Winschoten. En dat is toch wel opvallend. Ik ken namelijk echt niet alle NOSBO spelers en zelfs van een aantal van mijn tegenstanders ben ik de naam ook al weer vergeten. Ik heb Tonnus Oosterhoff ??n keer gezien, zij het dan wel gedurende de hele avond omdat hij de tegenstander van het bord naast mij was. De voornaam Tonnus had ik slechts ??n keer eerder gehoord. Doch ook dat zegt weinig, want er komen in Groningen de nodige onorthodoxe namen voorbij en die onthoud ik ook niet. Het was iets anders. Ik herinner mij hem als een forse man met een stevige bos haar die weinig zei en wat nors keek. En ook dat hem met enige egards door zijn teamleider het bord werd aangewezen. Het team bevatte ook een medisch specialist, die deze eer niet te beurt viel. De ELO van de dichter was voor een onderbond speler keurig, maar dat kon het ook niet zijn. Die avond dacht ik: hij zal wel een sterrenkundige zijn of iets dergelijks. En dan, zo'n acht jaar later, weet ik het. Hij had in dat jaar de VSB po?zie prijs gekregen en wij hadden een fameus dichter in ons midden zonder het te weten. Zijn teamleider wist dat op waarde te schatten, maar wij als gastheren waren onwetend en daardoor bleef het onvermeld in mijn welkomstwoord.
Eigenlijk schaam ik mij een beetje. Ik realiseer mij nu, en dat is veel te laat, dat ik na het verplichte po?zie lezen op de middelbare school feitelijk niet meer gedichten tot mij nam dan degenen die mij toevallig onder ogen kwamen. Die sloeg ik niet over. Zeker niet. Maar een wat meer actievere opstelling zou mij gesierd hebben. Zo zijn de dichtbundels in de kast voor een deel uitgaven van plaatselijke dichteressen, die ik voor de lokale radio heb ge?nterviewd. Doch Tonnus Oosterhoff woont op het hoge land, in de regio van een andere omroep. En hij bleef dus buiten beeld, helaas. Dat hij een zeer bijzonder dichter is, kan ieder zelf ervaren door zijn website op te zoeken. In het juryrapport stond onder andere: 'in hoge mate vernieuwend' en 'de Nederlandse dichtkunst van diverse keurslijven bevrijd'. Ondanks deze zeer lovende en wervende woorden zal ik niet snel zo'n bundel aanschaffen. Ik bewonder zijn virtuositeit en creativiteit. Hij is een dichter zonder weerga. En toch gaat mijn voorliefde naar andere gedichten uit. Dankzij de Schoolbank website ben ik zo'n vier jaar geleden weer in contact gekomen met een voormalig klasgenote. Zij bleek dichteres te zijn en haar gedichten beroeren mijn ziel. Haar naam is Edith de Gilde In 'Jeu de paume'. ??n van de gedichten die mijn echtgenote en ik haar in 2010 in Gouda hebben horen voorlezen, betrekt zij het kaatsen. Met haar toestemming heb ik dat gedicht omgezet in Jeu d' ?checs. Jeu de paume Jeu d'?checs Jij die je duimen vertrouwt Jij die je handen vertrouwt met jou wil ik kaatsen met jou wil ik schaken met jou de regels buigen met jou de regels buigen tot ze ons passen als een huid tot ze ons passen als een huid jij kaatskoning ik ben jij schaakmeester ik ben je teamgenoot je tegenspeler je teamgenoot je tegenspeler ik ben de bal het gras ik geef ik ben de koningin ik geef de grenzen aan de grenzen aan als je het goed speelt volg ik je als je het goed speelt volg ik je tot ver buiten de lijnen tot ver buiten het bord tot lang voorbij het scorebord tot lang voorbij de tijdcontrole? |
