"De schaakrubriek op de iPad" door Hans Meijer

Het PAROOL op de iPad - Professor Johan van Hulst - 22-01-2011.

Ik had toegang tot de schaakrubriek van Herman Grooten in Trouw want die was na mijn vertrek uit Nederland geen lang leven meer beschoren. In maart 2007 viel het doek. Dat beviel me totaal niet. In januari 2008 stuurde ik Trouw een mailtje: 'Geachte redactie, Wanneer start Trouw weer met een schaak- , dam- en bridgerubriek? Zonder deze rubrieken is er op zaterdag weinig te beleven in Trouw. Met vriendelijke groet, Hans Meijer.' Hierop ontving ik de volgende reactie. 'Geachte heer Meijer, Dank voor uw mail. Ik voel met u mee, want ik ben zelf schaakliefhebber. De denksportrubrieken die we hadden zijn geschrapt vanwege noodzakelijke bezuinigingen. Het publiek dat ze hadden was te klein om de kosten te rechtvaardigen. Ik verwacht niet dat dit op korte termijn zal veranderen. En ik hoop dat u in ieder geval kunt genieten van alles wat wel in de zaterdagkrant staat. Vriendelijke groet, Willem Schoonen, hoofdredacteur Trouw.'

Ik had de hoop al opgegeven dat het nog goed zou komen met mijn schaakrubrieken maar onlangs keerde onverwacht het tij. Halverwege vorig jaar kreeg ik een mailtje van mijn zoon Eric, die voor een mobiele operator in Tanzania werkt en zich beroepshalve bezig houdt met de introductie van nieuwe diensten, met de vraag wat ik van een abonnement op weekblad Time op de iPad dacht. Ik schreef hem terug dat een Time op de iPad vijf dollar zou gaan kosten terwijl een papieren exemplaar mij slechts drie dollar kostte. Ook de vijfhonderd dollar die Apple voor de iPad vroeg loog er bepaald niet om. Kortom, het leek mij geen goede deal. Eric was echter enthousiast over de iPad en met de Kerst kreeg ik er zowaar eentje van hem cadeau. Zo'n iPad heeft een postmodern uiterlijk en lijkt nog het meest op de zwarte lei die mijn grootouders op de lagere school gebruikten. De griffel die zij gebruikten is door Apple vervangen door een internet aansluiting via een WiFi verbinding. Wat kon de iPad voor mij betekenen?

Ik downloadde een exemplaar van Time en moest toegeven dat Time op de iPad er uitstekend uitzag. Ik raakte overtuigd toen bleek dat de iPad mij in staat stelde om op zaterdag via de iTunes winkel voor een alleszins redelijke prijs, de NRC (EUR 0,79) en De Volkskrant (EUR 1,59), te kopen. Ik had mijn losse exemplaren weer terug. De iPad bood ook allerlei nieuwe kansen. Een goedkoop abonnement op Newsweek bijvoorbeeld. Verder herinnerde ik mij dat Max Pam een schaakrubriek in Het Parool had en zocht in de iTunes winkel naar de app van het Parool die ik op mijn iPad installeerde. Even later waande ik mij een virtuele Amsterdammer en 'bladerde' ik door de zaterdageditie van deze krant op zoek naar wat Pam te melden had.

Wat mij frappeert is dat er bij Het Parool andere winden waaien dan bij Trouw. Wat bezielt de redactie van Het Parool dat zij elke zaterdag ruim een pagina ter beschikking stelt voor schaken (Max Pam), dammen (Nikhila) en bridge (Ren? Zwaan)? En dat niet alleen. Op 22 januari werden er twee pagina's voor een interview met de schakende oud-parlementari?r Johan van Hulst ingeruimd en op 29 januari was het weer raak met een interview van een pagina met Jan Timman. Hoe kan deze kleine sympathieke krant de economische wet die beweert dat een krant met een schaak- , dam- en bridgerubriek geen overlevingskansen heeft week in week uit negeren? Ook De Volkskrant, waar Gert Ligterink (schaken), Ton Sijbrands (dammen; speciaal vanwege zijn rubriek heb ik mijn oude dambord weer uit de kast gehaald) en Kees Tammens (bridge) de denksportpagina vullen logenstraft deze wet. Zou er iets mis zijn met die anti-denksportwet?

Terzijde. Professor Johan van Hulst kwam in Amsterdam op 28 januari 1911 ter wereld. Lasker was toen wereldkampioen schaken. Honderd jaar later schaakte van Hulst in Wijk aan Zee in dezelfde zaal met Anand. Lasker was de tweede en Anand de vijftiende wereldkampioen. Van Hulst heeft alleen Steinitz (1836-1900) niet zien schaken.