Het prijskaartje
Hans Meijer - 26 December 2009
"Het prijskaartje" door Hans MeijerToen Bolivia in april van dit jaar in La Paz Argentini? met de Fischer achtige score van 6 tegen 1 van de grasmat veegde verwachtte ik op zijn minst dat de Argentijnse coach Diego Maradona het veld zou moeten ruimen. Deze keer hing er echter geen prijskaartje aan een misstap. Integendeel. Nadat Argentini? zich voor het wereldkampioenschap in Zuid Afrika geplaatst had werd het zelfs beloond met een benoeming tot een van de acht groepshoofden. En Bolivia? Dat blijft thuis. Het enige dat nog ontbreekt is dat Argentini? volgend jaar onder aanvoering van Lionel Messi, wereldkampioen wordt. Want wie is er beter dan onze buren? Vaak hangt er wel een prijskaartje aan een misstap. Laat ik met een recent voorbeeld beginnen. Dit jaar probeerde ik opnieuw kampioen van Cochabamba te worden. En als ik de lessen van mijn stukje over 'De derde doodzonde in Dresden', zie elders op deze website, wat beter geabsorbeerd had zou ik het ook geworden zijn. In onderstaande positie ging ik echter finaal over de schreef. Tijdens de partij had ik steeds enig voordeel maar mijn tegenstander verdedigde zich goed en objectief gezien is de stelling in evenwicht. Met 200 ratingpunten meer achter mijn naam dacht ik echter ijzer met handen te kunnen breken en speelde door. Deze flirt met 'wensen' (wanting), een van de zeven doodzonden van het schaken, werd mij spoedig fataal.  J.W. Meijer (2234) - Mirko Torrico (2011)
Campeonato de Cochabamba, 15-11-2009. 36.La6 Kc7 37.Kd3 Lf6 38.Pe2 Kb6! 0-1. Het werd me nu pas duidelijk waarom Torrico zijn koning op c7 neergezet had. Op dit moment moest ik aan oud-wereldkampioen Lasker denken over wie Fine schreef: 'Lasker kon een fout maken en glimlachen, want hij wist dat een sterfelijk wezen niet perfect kan spelen.' Ik gaf op. Het prijskaartje? Dit halfje kostte me het kampioenschap van Cochabamba. Wat kan een schaker door een misgreep zoal nog meer verliezen? Veel. Titels, medailles, geld, privileges en vrouwen. Wat voorbeelden. In 1984 was wereldkampioen Anatoly Karpov hard op weg naar een score van 6 tegen 0 tegen Garry Kasparov maar hij bleef op 5 tegen 0 steken. Hij kreeg wel een kans op 6 tegen 0 maar zag de beslissende manoeuvre niet. Een jaar later raakte Karpov zijn titel kwijt. De titel 'Oekra?ne verliest medailles en een diamant' boven de NRC column van Hans Ree (03-12-08) vatte de ellende die het heren- en damesteam van dit land aan het einde van de Olympiade van Dresden overkwam in luttele woorden uitstekend samen. Uit de pen van Dirk Jan ten Geuzendam vloeide het verhaal 'Het duurste vluggertje aller tijden' (Matten, deel 2; 2007). Wit Anand tegen zwart Adams (sudden death; 4 tegen 5 minuten plus ieder 10 seconden per zet). Inzet: U$ 384.000. Plaats en jaar: Groningen, 1997. Anand won maar Adams had dit partijtje kunnen winnen. In 1971 reisde Mark Taimanov, nadat hij in Vancouver met 6 tegen 0 van Bobby Fischer verloren had, als een getekend man naar de Sovjet Unie terug. Daar werd hij door de autoriteiten tot persona non grata verklaard. Zijn echtgenote, met wie hij een beroemd piano duo vormde, verliet hem kort daarna. Eerherstel kwam twee jaar later en weer wat later vond hij een nieuwe liefde die hem een tweeling schonk. |
