I have a dream, door John Tan

Het gangstermeisje

Op 28 augustus 2003 was het veertig jaar geleden dat een kwart miljoen mensen een mars hielden om te demonstreren voor gelijke rechten voor de zwarte bevolking en banen en tegen de armoede in de Verenigde Staten. Op de trappen van het Abraham Lincoln Monument hield Martin Luther King zijn historische "I have a dream"-toespraak. Een droom waarin alle mensen elkaars gelijken zouden zijn. Sindsdien is er wel veel verbeterd voor de bevolking, maar anno 2004 is zijn droom nog steeds geen realiteit. Vandaag de dag zou hij het nog erg druk hebben met demonstreren. De VS is nog steeds niet op de goede weg: er is nog steeds rassenongelijkheid, werkloosheid en er zijn 15 miljoen armen. Martin Luther King was een predikant in een tijd dat de negers slecht werden behandeld.
Zo was er bijvoorbeeld rassenscheiding; apartheid in scholen, bussen, toiletten, snackbars en dergelijke.
Martin Luther King streed tegen onrecht op een vreedzame en geweldloze manier.
Hij leerde de mensen om geen geweld te gebruiken, want geweld lost niets op. Een demonstratie is gericht tegen het onrecht en niet tegen personen.
Vreemd is dan ook dat hij op een gewelddadige wijze aan zijn eind komt. Heeft hij het aan zien komen? "I have been on the mountaintop and I have seen the promised land" sprak hij op de dag voordat hij werd vermoord in 1968.

Wat heeft het bovenstaande te maken met schaken? Welnu, laatst had ik een droom.
Ik zat (uiteraard) achter een schaakbord. De tegenpartij had de overhand in een eindspel.
Drie pionnen, loper en koning tegen twee pionnen, loper en koning.
Door lopers van ongelijke kleur was het gemakkelijk remise te houden. In tijdnood deed ik een zet, drukte de klok in en zette vervolgens even een pion recht. Toen gilde mijn tegenstander (of tegenstandster) "aangeraakt, ik claim de partij!".
Op dat moment werd ik wakker. Allereerst vanwege dat geschreeuw en ten tweede vanwege de onmogelijke situatie.

Volgens de spelregels verplaatsen de spelers om beurten hun stukken op een vierkant bord waarbij de speler achter de witte stukken begint en het is inderdaad niet toegestaan om tweemaal achterelkaar een zet te doen.

Verder mag de aan zet zijnde speler een stuk rechtzetten als je iets mompelt in de trant van "effe recht zette" of j'adoube. Maar ik was helemaal niet aan zet en dus mag ik zonder te murmelen een stuk rechtzetten.

Bij het "gewone" schaken is een partij gewonnen als de tegenstander opgeeft of als je de tegenstander mat zet of als de vlag van de tegenstander is gevallen. Er staat niks over winst in verband met het aanraken van een stuk.

Het valt wellicht onder het hoofdstuk Hinderen (Hardiek, let op!!!) als je buiten-proportioneel vaak een stuk aanraakt/rechtzet terwijl je niet aan zet bent.
In dat geval kan een arbiter een straf opleggen zoals het verminderen van de bedenktijd van de in overtreding zijnde speler waardoor je vlag kan vallen. Maar tijdens de cursus scheidsrechter is mij geleerd om die straf niet toe te passen. Dus een partij claimen vanwege het aanraken van een stuk is niet mogelijk. Sterker nog, volgens artikel 12.5 is het verboden om de tegenstander op welke wijze dan ook te hinderen met een onredelijk claim.
Mag ik nu de partij claimen?

Over schaken gesproken, direct in de eerste ronde overkwam mij het volgende.

Bovenstaande diagram is niet volledig, niet alle stukken staan er op, die zijn niet van belang voor dit verhaal. Zwart is een briljante speler die iets over profylaxe heeft gelezen, dat ben ik, dus. Zwart wil voorkomen dat wit op f5 slaat en ziet ook wel dat Tg8 niet gaat vanwege die loper op c4, maar dan doe je toch Tf8-f6? Op g4xf5 volgt immers g6xf5 en er dreigt Tf6-g6.
U raadt al wat er gebeurd: g4xf5 en g6xf5, maar voordat zwart de kans krijgt om de winnende zet Tf6-g6 uit te voeren, doet de Coene witspeler de zet Dg2-g8 met mat en zo heb ik w??r het gevoel dat ik tegen topspelers ??n zet te kort kom.
Aan het begin van het seizoen begin ik met goede moed aan een nieuwe notatieboek met de bedoeling is om zo lang mogelijk ongeslagen te blijven.
Middels deze column het verzoek aan de tegenstanders om MIJN boek niet verder te ontsieren met HUN winstpartijen.