Gezwets vanaf de barkruk 10
Hielke Kuipers - 24 December 2005
"Gezwets vanaf de barkruk 10" door Hielke Kuipers Het schaken is, zoals elk jaar voor mij, weer in een crisis beland. Zo rond de spreekwoordelijke winterstop wil het gewoon niet meer lukken. Mensen die de ranglijst bestudeerd hebben zullen zien dat ik voor mijn doen, ja zelfs voor mijn doen, niet erg hoog sta. December een maand vol drukte. Veel verjaardagen, drukte op werk, even tijd voor jezelf is er bijna niet meer bij. Ikzelf moet in deze gezellige maand hard aan het werk en kom dinsdag avond dan ook uitgeput aan. Al enige avonden speel ik waardeloze partijen waarbij ik niet verder dan 1 zet diep kom. Toch denk ik dat het allemaal in het hoofdje zit. Iedereen moet wel eens hard werken maar als je er toch voor gaat zitten zou je toch een niveau moeten kunnen bereiken dat iets minder is dan je max. Ik speel echter gewoon een paar honderd ELO minder. Iets wat gewoon niet acceptabel is. Zou het een vormcrisis kunnen zijn? Denk het niet, het gebeurd namelijk elk jaar weer. Hoewel dit ook bij mijn voetbalclubje Feyenoord elk jaar weer gebeurt. Altijd in december gaat het ook met hun finaal de mist in. Misschien zijn het de zenuwen voor de feestdagen. Stress misschien? Of misschien wel een combinatie van allen. Toch denk ik dat het voor het grootste gedeelte in het hoofdje zit. Je denkt dat je in een crisis zit, je denkt dat je volkomen uitgeput bent, uiteindelijk denk je gewoon dat je het niet meer kunt opbrengen. Zodra je dit begint te denken verdwijnt er volgens mij een stukje motivatie waardoor je hersenpan gewoon besluit om niet meer mee te werken. Zittend achter het bord, wetend dat je moe bent, wetend dat je slecht zult spelen, wetend dat je de volgende dag weer hard aan de bak moet, presteer je gewoon niks meer. Kortom een combinatie die ervoor zorgt dat de motivatie en concentratie tot een absoluut dieptepunt geraakt. Als je schaakt moet je met je partij bezig zijn en daarover nadenken, dus niet aan die drukke maand of dat warme wachtende bedje. Uiteindelijk is de oplossing toch heel simpel, overleef deze maand, geniet van de gezelligheid en uiteindelijk is het snel weer januari. Daar waar de goede voornemens altijd beginne. Ik zou zeggen op naar groep 1. I will be back! Proost, ik neem er nog eentje, eentje maar want mijn warme bedje wacht alweer op mij. |
