Schaken wereldwijd
Jan de Zeeuw - 17 March 2007
"Schaken wereldwijd" door Jan de Zeeuw Aan trends doe ik meestal niet mee, als ik ze al in de gaten heb. Met internet was ik daarentegen een early adopter, zoals dat heet. Op het Web kocht ik boeken, boekte ik vluchten en schaakte ik. Ik voelde me exclusief & uitverkoren en verbonden met de Wereld. Ik schaakte niet alleen, ik voerde ook hele gesprekken met mijn diverse opponenten, die bijna altijd in andere werelddelen woonden. Mijn beginvraag was meestal iets in de trant van: "Wat zie je nou precies als je uit het raam kijkt?" Ik kon kennelijk nog steeds niet geloven dat de afstand tussen Leiden en, pak hem beet, Nieuw-Mexico daadwerkelijk overbrugd was. Later ging het nieuwe er een beetje af en schaakte ik weer voornamelijk op m'n club, tegen mensen met wie je gewoon kon praten en met wie je na afloop een biertje dronk. Die club was toentertijd het Leidse Leithen. Leiden had zojuist de bordjes aan de gemeentegrenzen vervangen. Van 'Kernwapenvrije gemeente' werd het: 'In vriendschap verbonden met Oxford'. Gemeenteraadsleden hebben weinig om handen, denk je dan, maar evengoed hield het wel in dat ze me vroegen mee te gaan naar dat zelfde Oxford. De bedoeling was dat ik in een schaakteam de Leidse eer hoog zou houden. Ik was dolgraag meegegaan, maar ik was serieus verhinderd. Schaken ik clubverband doe ik inmiddels niet meer, uithuizig als ik meestal ben. Terug dus naar het wereldwijde web, waar m'n tegenstanders gewoontegetrouw weer veel verschillende nationaliteiten hebben. Een van hen is Oleg, een voormalige Rus die tegenwoordig in Minneapolis woont. We spelen alletwee aanvallend en hij houdt net als ik van jazz en Russische literatuur. Meeslepende momenten achter het scherm zijn het gevolg. "Zal ik ergens in het najaar eens langskomen?", vroeg ik een week geleden in een impuls. Zijn antwoord, direct daarop: "That sounds just wonderful! When you can do so, please choose the date, and I'll be looking forward to it". Het is mooi om je eigen schaakreisjes te organiseren, ook naar steden waarmee je geen collectieve vriendschap gesloten hebt. Al kan ik nog steeds niet geloven dat ik straks echt in het vliegtuig naar Amerika zit. |